الآنی

منو از تنم بگیری... تو نوشته هام می مونم

یه چیزایی انگار توی وجود آدماست...

یه چیزایی انگار ذاتیه...

حتی خوشبختی...

انگار توی وجودت بود که از چیزای بد ، بهترین ها رو بسازی...

انگار قدرتی توی تمام زندگی ات داشتی که منو و اون یکی نداشتیم... حتی اون یکی ای که همه همیشه فکر می کردن شادترین موجود دنیاست نتونست از پس خیلی چیزا بر بیاد...

منم مثل همیشه باید بشینم و ببینم و تحسینت کنم ... برای نیروی فوق العاده ای که نسبت به بقیه داری...

خوش به حالت ...

مثل همیشه بهت افتخار می کنم...

نوشته شده در ۱۳۸٩/۳/۱٧ساعت ٥:۳۱ ‎ب.ظ توسط elani نظرات () |